معرفی بیماری ها و آفات

بیماری مسمومیت ماهی با آمونیاک

مسمومیت آمونیاکی یکی از عمده ترین دلایل مرگ و میر آبزیان هاست. این مورد اغلب در آکواریوم هایی که به تازگی راه افتاده اند بیشتر رخ می دهد.

با این حال ممکن است این مسمومیت در آکواریوم هایی که مدت زیادی از راه اندازی آنها گذشته و سیکل نیتروژن در آنها طی شده نیز، چنانچه در یک زمان ماهی های بسیار زیادی وارد آکواریوم شود، فیلتر بیولوژیکی از کار افتد و یا اینکه کلنی های باکتریایی بر اثر استفاده از داروها و یا تغییرات ناگهانی در شرایط آب از بین بروند، اتفاق افتد.

عامل مسمومیت ماهی با آمونیاک :

افزایش میزان گاز آمونیاک در آب (NH3) به بالاتر از ppm4

علل بروز بیماری مسمومیت ماهی با آمونیاک :

  1. افزایش تراکم
  2. تغذیه بیش از حد
  3. آکواریوم تازه راه اندازی شده
  4. خرابی یا نامناسب بودن سیستم تصفیه

مسمومیت ماهی با آمونیاک

هضم پروتئین ها توسط ماهی منجر به تولید آمونیاک می شود. آمونیاک برای ماهی ها بسیار سمی است، از این رو آنها باید این ماده ی زاید تولیدی را از بدن خود با بیرون انداختن در آب دفع کنند. اگر سطع آمونیاک در آب بسیار زیاد شود، ماهی مسموم خواهد شد.

آمونیاک به پوست ، آبشش ها و بافت های دیگر آسیب می رساند و منجر به بروز علایم متنوعی می شود که ممکن است مشکلات تنفسی (تنفس سریع آبشش، نفس نفس زدن، بلع هوا از سطح آب)، شنای نامنظم و حرکت ناگهانی، کبودشدگی پوست (خونریزی) و تولید زیاد موکوس (لکه های تیره روی پوست)، بی حالی، از دست دادن اشتها، خوابیدن ماهی در بستر تانک، رگه های قرمز بر روی باله ها و بدن و قرمز یا بنفش شدن آبشش ها را شامل شود. وقتی آسیب رسانی توسط مسمومیت آمونیاکی ادامه می یابد رگه ها و یا لکه های خونی بر روی بدن و باله ها ظاهر می شود. آسیب های داخلی نیز در مغز، اندام ها و سیستم اعصاب مرکزی ایجاد می شود.

بیماری حفره در سر ماهی

پیشگیری از مسمومیت ماهی با آمونیاک

مسمومیت آمونیاکی تا حد زیادی با کنترل روتین سطوح آن با استفاده از کیت سنجش و اجتناب از ماهی دار کردن بیش از اندازه و غذا دهی زیاد قابل پیشگیری است. برای کاهش سطوح خطرناک آمونیاک باید به سرعت دست به کار شد، برای مثال با تعویض مقدار زیادی از آب و یا استفاده از یک ماده حذف کننده آمونیاک مانند زئولیت. با این اقدامات سریع می توان تا موقعی که عامل زمینه ای شناسایی شود زمان بیشتری به دست آورد.

اگر با استفاده از کیت های استاندارد متوجه شوید که سطح آمونیاک ۱ پی پی ام نسبت به حالت استاندارد افزایش یافته است باید سریعاً درمان را شروع کنید. کاهش اسیدیته آب و تغییر ۲۵ تا ۵۰ درصدی آب (اطمینان حاصل شود که دمای آب جدید با دمای آب آکواریوم یکسان باشد) می تواند کمک کننده باشد. ممکن است در مدت زمان کوتاهی چندین بار تعویض آب انجام شود تا سطح آمونیاک به پایین تر از ۱ پی پی ام اضافی گفته شد برسد.

چنانچه ماهی تحت استرس شدید باشد استفاده از یک ماده ی شیمیایی برای کاهش سریع آمونیاک توصیه می شود. غذادهی باید محدود شود. اگر سطح آمونیاک بسیار زیاد باشد باید غذادهی برای چند روز متوقف شود. تا هنگامی که سطح آمونیاک و نیتریت تا صفر کاهش نیاید، نباید هیچ ماهی جدیدی به آکواریوم اضافه شود.

از آنجاییکه سمیت آمونیاک با PH مرتبط است، سنجش سطوح آمونیاک و PH در آب حائز اهمیت است. وقتی PH بالاتر از ۷ می رود، آمونیاک به طور فزاینده ای سمی می شود. در یک سطح ۱ پی پی ام یا ۱ میلی گرم در لیتر حتی اگر ماهی ها هیچ رفتار خاصی نشان ندهند نیز تحت استرس هستند. حتی سطوح پایین تر از آن هم اگر ماهی ها به طور پیوسته طی چند روز در معرض آن قرار بگیرند می تواند کشنده باشد. به همین دلیل تست روزانه و کاهش میزان آمونیاک به صفر بسیار با اهمیت است.

حلزون آفت آکواریوم گیاهی

درمان مسمومیت ماهی با آمونیاک

اگر سطح آمونیاک آب از ۱PPM در لیتر بیشتر می باشد باید به سرعت میزان آمونیاک را پایین آورد برای این کار می بایست :

  1. ۵۰% از آب آکواریوم را با آب تمیز و بدون کلر و هم دما تعویض نمود.
  2. هر ۱۲ ساعت ۲۰% از آب را تعویض نموده.
  3. میزان اکسیژن محلول در آب را به ۸ میلی گرم در لیتر و حتی بیشتر افزایش دهید در واقع میزان فشار اکسیژن آب را افزایش دهید .
  4. سطح ph را به ۷ رسانید زیرا ph با میزان آمونیاک رابطه مستقیمی دارد .
بیماری مسمومیت ماهی با آمونیاک
5 (100%) 1 vote

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوالات خود را از ما بپرسید

بستن